خدا رو چه دیدی

شما با هم زاده شدید و باید که پیوسته با هم باشید
با هم باشید تا آن هنگام که مرگ بالهای عمرتان را برکند
حتی در خاطره ی خاموش خداوند هم با هم باشید
اما، بگذارید با هم بودنتان را فضایی در میان باشد
و بگذارید که بادهای آسمان بین شما در رقص و پایکوبی باشند

یکدیگر را دوست بدارید اما، از عشق زنجیر مسازید
بگذارید عشق همچون دریایی مواج
میان ساحلهای جانتان در تموج و اهتزاز باشد
جامهای یکدیگر را پُر کنید اما، از یک جام منوشید

دلهایتان را به هم بسپارید اما، به اسارت یکدیگر ندهید
زیرا تنها زندگی است که می تواند دلهای شما را در خود نگه دارد
در کنار هم بایستید اما، نه بسیار نزدیک
از آنکه ستونهای معبد به جدایی بار بهتر کشند
و بلوط و سرو در سایه ی هم به کمال رویش نرسند...

                                                                                     جبران خلیل جبران