خدا رو چه دیدی

وای، باران ، باران ؛

شیشه پنجره را باران شست

از دل من اما ،

چه كسی نقش تو را خواهد شست ؟

آسمان سربی رنگ ،

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ

می پرد مرغ نگاهم تا دور ،

وای ، باران ، باران ،

پر مرغان نگاهم را شست ...

خواب ، رویای فراموشی هاست

خواب را دریابیم

که در آن دولت خاموشی هاست!

من

شکوفایی گل های امیدم را

در رویاها می بینم

و ندایی که به من می گوید :

گرچه شب تاریک است

دل قوی دار

سحر نزدیک است

دل من در دل شب

خواب پروانه شدن می بیند...

                                                                                          حمید مصدق